Co nas w zyciu denerwuje?

Wiecie co mnie cholernie denerwuje? Wielkie zbiorowisko ludzi wokół jednego dziecka. Wystarczy, że ktoś na jakieś spotkanie, przyjęcie czy co tam jeszcze, przyniesie swoje dziecko a zaraz wszyscy się podniecają i przez pół dnia rozprawiają (najczęściej przy jedzeniu) jak to ostatnio ów bachor ładnie się zesrał.

Wiecie co mnie cholernie denerwuje? Wielkie zbiorowisko ludzi wokół jednego dziecka. Wystarczy, że ktoś na jakieś spotkanie, przyjęcie czy co tam jeszcze, przyniesie swoje dziecko a zaraz wszyscy się podniecają i przez pół dnia rozprawiają (najczęściej przy jedzeniu) jak to ostatnio ów bachor ładnie się zesrał.

A Ty dzieci masz?

Jak potomek sie rodzi gdzies w bliskiej rodzinie to imo zaczynaja sie odzywac pewne uczucia wobec nowonarodzonego czlowieka.

Rozmowa o kupie przy jedzeniu jest tak samo nieapetyczna, niezależnie od tego, ile kupy się w życiu widziało.

Po prostu jest takie małe, wydziera się, albo śpi spokojnie, i tyle rewelacji.

Mnie dzieci nie ruszają w żadną stronę.A przynajmniej do czasu, aż nie zaczną dorastać, i okazywać jakichś oznak rozumu.

Dalej już jest kontaktowe, strzela uśmiechy itp.

ale perspektywa czekania kilku lat zanim z dzieckiem będzie można konkretnie porozmawiać, jest dla mnie... trudna.

My tu gadu gadu, tymczasem Lenowi i mnie chodziło o to, że jak tylko na horyzoncie pojawi się niemowlę, to cała rodzina ma mokro w gaciach, czego też nie lubimy.