Postaram się w miarę czytelnie przedstawić charakterystykę działania obu grup broni (z tego co mi wiadomo to istnieją obecnie dwa programy broni opartej o te założenia).
Na początek lekkie wprowadzenie do mechaniki automatu Kałasznikowa aby uczynić temat bardziej przystępnym.
1-Strzelec ściąga spust zwalniając tym samym kurek wewnętrzny broni, kurek uderza w iglicę a ta zbija spłonkę detonując ładunek w naboju.
2-W zdetonowanym naboju rośnie ciśnienie, z jednej strony łuska jest zablokowana zamkiem i nie może wydostać się z komory nabojowej, z drugiej strony zatkana pociskiem w skutek czego pocisk zostaje wyrzucony z lufy a między nim a łuską utrzymuje się wysokie ciśnienie.
3-Kiedy pocisk przekroczy 'boczny' otwór w lufie to część sprężonych gazów ucieka przez ów otwór do rury gazowej i popycha integralny z suwadłem tłok gazowy.
4-Ruch liniowy tłoka gazowego i suwadła powoduje obrót zamka i powoduje jego odryglowanie (zamek ma 3 rygle), oraz początkową fazę ekstrakcji łuski.
5- Po odryglowaniu zamek kontynuuje ruch razem z suwadłem i tłokiem gazowym usuwając łuskę i wyrzucając ją przez okno wyrzutowe.
6-Sprężyna powrotna suwadła hamuje ruch wsteczny suwadła i inicjuje jego powrót wraz z zamkiem i tłokiem do pozycji wyjściowej, do lufy zostaje podany nowy nabój a ostatecznie zamek obraca się wokół własnej osi ruchu i rygluje lufę.
Podczas tego mechanizmu występują kolejno 4 siły które wpływają na równowagę broni:
A-Odrzut jako taki, spowodowany ruchem pocisku w lufie i uwolnieniem gazów przez wylot lufy po opuszczeniu przez nią pocisku.
B-Inicjacja ruchu wstecznego tłoku wraz z suwadłem i zamkiem.
C-Zatrzymanie się wyżej wymienionego zespołu w pozycji najdalszej
D-Zatrzymanie się zespołu w pozycji najbliższej (załadowanie naboju i zaryglowanie lufy)
Gdyby stworzyć 2 zsynchornizowane przeciwbieżne podzespoły to wyeliminowałoby to siły B, C oraz D znacznie zwiększyło stabilność broni.
Czyli całe cwaniactwo polega na tym żeby gazy z otworu bocznego w lufie (który tak nawiasem mówiąc jest na jej górze
) zadziałały równocześnie na 2 zespoły (pierwszy to wyżej wymienione tłok suwadło i zamek a drugi to ów enigmatyczny tłok przeciwbieżny) o możliwie podobnej masie i symetrycznej trajektorii.Uff... ale namąciłem.
Teraz można przejść do prezentacji poszczególnych modeli broni
AK-107 i AK-108
Nabój 5.45*39(AK-107) lub 5.56*45 (AK-108)
Długość całkowita: 943mm
Długość całkowita z kolbą złożoną: 700mm
Długość lufy: 415mm
Masa broni bez magazynka: 3400g
Pojemność magazynka: 30 nabojów (dostępne także inne)
Szybkostrzelność teoretyczna w ogniu ciągłym: 850 strzałów/min (AK-107) 900 strzałów/min (AK-108)
Mechanizm działania broni nie odbiega od tego co opisałem powyżej, jedyną różnicą jest to żę nowy projekt broni wymagał eliminacji jednego rygla zamkowego przez co zamek ma teraz 2 rygle zamiast 3.
Broń jest zbudowana na podstawie karabinka AK-74M i jest do niego zewnętrznie bardzo podobna (jedyna uchwytna różnica to znacznie dłuższa rura gazowa).
Broń jest wyposażona w składaną w prawo kolbę plastikową, plastikowy chwyt pistoletowy oraz nakładki a także boczną szynę montażową jako standard.
Bezpiecznik/przełącznik rodzaju ognia pozostał bez zmian.
Obecnie broń jest w fazie testów ale producent twierdzi że rozrzut spadł 2-3 razy w porównaniu do AK-74.
AEK-971, AEK-972, AEK 973
Nabój: 5.45*39(AEK-971) 5.56*45(AEK-972) i 7.62*30(AEK-973)
Długość całkowita: 965mm
Masa broni bez magazynka: 3250-3300g
Pojemność magazynka: 30 nabojów (broń wykorzystuje magazynki zaprojektowane z myślą o AK).
Jest to nieoparty o AK projekt, podobnie jak powyższy wykorzystuje on zasadę 2 tłoków przeciwbieżnych, podobnie jak powyższy znajduje się obecnie w fazie prób, producent twierdzi że rozrzut broni spadł o 20-30% w porównaniu do AK.
Dziwi różnica rzędu wielkości pomiędzy rozrzutem obu karabinków, niestety dane te pochodzą z więcej niż jednego źródła i są przy tym jednomyślne, czas pokaże jak jest naprawdę.
Prototypy które widziałem posiadały plastikowy chwyt pistoletowy (integralny lub nie z kabłąkiem spustu który jest wtedy także wykonany z plastiku), metalową kolbę składaną lub wysuwaną, jednostronną lub obustronną dźwignię bezpiecznika/przełącznika rodzaju ognia znajdującą się w zasięgu kciuka i dostępną bądź dla prawej bądź dla prawej i lewej ręki. Jako standard broń jest wyposażona w szynę boczną do montażu celowników optycznych.
Zapomniałbym, ponieważ sporo danych z mojego opracowania opiera się o wiedzę przedstawioną przez Pana Maksyma Popenkera (m.in autora strony world.guns.ru) na jego stronie internetowej to mam nadzieję że obrazi się on że je tu zamieściłem
Nie roszczę sobie żadnych praw do powyższego opracowania.
